یا فاطمه ! کشتی نجاتی بفرست

 

در این شب غم ، صبح حیاتی بفرست

از عرش عطوفت نفحاتی بفرست

چشمان امید شیعه تنها بر توست

یا فاطمه ! کشتی نجاتی بفرست

خدای متعال روز قیامت به حضرت فاطمه زهرا (س) می‌فرماید: یا حَبِیبَتِی وَ ابنَةَ حَبِیبِی سَلِینِی تُعطَی وَ اشفَعِی تُشَفَّعِی‏؛ اى حبیبه و فرزند رسول من از من بخواه تا عطا نمایم، شفاعت کن تا من بپذیرم‏ ...

امالى صدوق، ص 25

هر دم به ضریح بی نشانت ای ماه

بسته ست دخیل قلب من با هر آه

عمری ست تپشهای دلم می گوید

یا فاطمه اشفعی لنا عندالله

 

***

 

... پس حضرت زهرا (س) عرضه می دارد:

إِلَهِی وَ سَیدِی ذُرِّیتِی وَ شِیعَتِی وَ شِیعَةُ ذُرِّیتِی وَ مُحِبِّی وَ مُحِبِّی ذُرِّیتِی‏؛ بار خدایا! فرزندان، شیعیان، دوستان، و دوستان دوستان فرزندان مرا به من ببخش!

امالى صدوق، ص 25

 

امید تمام شیعه ای یا زهرا

تو انوار المضیئه ای یا زهرا

در هر دو جهان غمی ندارم بانو

وقتی تو فقط شفیعه ای یا زهرا

*

این آل خلیفه نسل بوسفیان است

اسلام نه این پیروی از شیطان است

آن خانه در سوخته شاهد باشد

مظلوم کشی برایشان آسان است

*

ای با تو خروش رود و دریا برگرد

ای وارث واقعی دنیا برگرد

سیراب شده زمین ز خون شیعه

ای صاحب ذوالفقار مولا برگرد

امام باقر (ع) فرمود:

مَا عُبِدَ اللَّهُ بِشَی‏ءٍ مِنَ التَّمجِیدِ أَفضَلَ مِن تَسبِیحِ فَاطِمَةَ وَ لَو کَانَ شَی‏ءٌ أَفضَلَ مِنهُ لَنَحَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ فَاطِمَةَ؛ خداوند به ذکرى بهتر و بالاتر از تسبیح حضرت فاطمه(س) مورد تمجید و پرستش قرار نمى‏گیرد، زیرا اگر چیزى بالاتر از آن وجود داشت، رسول‌ خدا (ص) آن را به دخترش فاطمه تعلیم مى‏داد.

کافى، ج 3 ص 343؛ تهذیب شیخ طوسى، ج 1 ص 164

 

هم صحبت ماست نوح تسبیحاتت

آرامش با شکوه تسبیحاتت

در زندگی شیعه تو یا زهرا

حاری ست همیشه روح تسبیحاتت

 

***

 

امام صادق (ع) فرمود:

أَنَّ فَاطِمَةَ کَانَت مَسبَحَتُهَا مِن خَیطِ صُوفٍ مُفَتَّلٍ مَعقُودٍ عَلَیهِ عَدَدَ التَّکبِیرَاتِ فَکَانَت تُدِیرُهَا بِیدِهَا تُکَبِّرُ وَ تُسَبِّحُ...؛ تسبیح فاطمه از ریسمان پشمین بود که به تعداد تکبیرها (34 عدد) گره داشت، آن را همواره مى گردانید و با آن تکبیر و تسبیح مى‏گفت، تا وقتى حمزه شهید شد، تسبیحی از تربت او ساخت.

وسائل الشیعه ج4 ص1033؛ مکارم الاخلاق ص282

 

دادند به دست تو همه عالم را

سر رشته عشق را شکوه غم را

با معرفتت گره بزن چون تسبیح

بانوی سی و چار مرتبه قلبم را

 

***

 

امام صادق فرمود:

مَن سَبَّحَ تَسبِیحَ فَاطِمَةَ فَقَد ذَکَرَ اللَّهَ الذِّکرَ الکَثِیر؛ هر کس براى تسبیح خداوند، از تسبیح فاطمه زهرا استفاده کند، محقّقا خداوند متعال را به برترین ذکر یاد نموده است.

کافی ج2، ص500

پیامبر اکرم (ص) فرمود: ذِکرُ عَلِیٍّ عِبَادَة؛ ذکر (یاد) علی (ع) عبادت است.

کشف الیقین ص: 450

 

قلب من از انوار جلی می گوید

از نور الهی ـ ازلی می گوید

خاک دل ماست تربت تسبیحت

با هر تپشی علی علی می گوید

 

 

*

ای مونس هر ندبه و هر آه بیا

در این شب خون گرفته ای ماه بیا

بحرین شده ست کربلایی دیگر

ای صاحب شیعه! غیرت الله! بیا

 

حرفی نداشت چشم ترم جز رثای تو

جاریست بین هر غزلم رد پای تو

 

هر سال فاطمیه دلم شور می زند

در کوچه های غربت و اشک و عزای تو

 

بگذار ما به جای تو خون گریه می کنیم

دیگر توان گریه نمانده برای تو

 

دیدم چقدر قلب تو بی صبر می شود

با شکوه های بی کسی مرتضای تو:

 

اینقدر رو گرفتنت از من برای چیست

حالا دگر غریبه شده آشنای تو

 

از گریة شبانه و نجوای کودکان

باید به گوش من برسد ماجرای تو

 

بانو کمی به حال حسینت نظاره کن

حرفی بزن که دق نکند مجتبای تو

 

حالا ببین که روضه گرفتند کودکان

در پشت درب خانه برای شفای تو

 

برخیز و با نگاه ترت یا علی بگو

جان می دهد به قلب شکسته صدای تو

 

دیدم تو را که آرزوی مرگ می کنی

بانو بس است!  کشته علی را دعای تو

 

همناله با وصیت تو ضجّه می زنم

با روضه های بی کفن کربلای تو

 

  
نویسنده : حامد ; ساعت ۱:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٢/۱
تگ ها :